ValiaMaistrou

31 July, 2016

ΑΠΟΔΟΧΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗΣ Νο1

ΑΠΟΔΟΧΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗΣ Νο1

Απ' ό,τι συμπεραίνετε, χαρά μου ν' αναλάβω

χαρούμενες συμμετοχές ή και πικρές ακόμα

σε τούτον τον διαγωνισμό θα βάλω έναν κάβο

και πάνω του θε να δεθώ με ένα φιλί στο στόμα !

Πρωτίστως όμως σήμερα θα πάω να κολυμπήσω

στην αγκαλιά της θάλασσας γοργά θε ν' αποκάμω

με σύμμαχο έναν άνεμο γλυκό και πελαγίσο

το θέμα του διαγωνισμού θε να βρεθεί στην ψάμμο !

Και τους ροφούς που αγαπώ αλλά και τις ζαργάνες

εκπρόσωπους μου άμεσα θα θέλω να τους χρίσω

αλίμονο στο χρόνο μου πώς πήγε κι εσκβλαβώθη

στα σίδερα και στο μπετό που πήγα να τον κλείσω !

(Ιαμβικός δεκαπεντασύλλαβος)

23 July, 2016

ΟΡΚΟΙ, ΟΝΕΙΡΑ ΚΙ ΟΔΥΝΕΣ

ΟΡΚΟΙ, ΟΝΕΙΡΑ ΚΙ ΟΔΥΝΕΣ

Για τούτο τ' άσωστο κι αγνό πηγάδι των ονείρων,
στα μάτια κάθε Έλληνα κυλάει πικρό το δάκρυ,
φιρμάνια από του στόματος των όνων και των χοίρων
και φόροι τον εξώθησαν ως του γκρεμνού την άκρη

Η θάλασσά μου αγκομαχά, χτυπιέται πα στα βράχη

τ' αμπόρετο για μπορετό πώς μοναχιά να πράξει ;

θαλασσαητοί μην σώθηκαν, πώς να βρει έναν για νά' χει

αρχή να βγάλει στην κλωστή, κουβάρι να ισιάξει

Οπλίζει η ελπίδα την καρδιά και ξεκινάει αγώνα

στο δρόμο της να βρει καλό Μαΐστρο ανδρειωμένο

κι άλλους θανάτους να μη δει να μη χυθεί σταγόνα

γυναίκες, άνδρες και παιδιά να μπαίνουν μεσ' το τραίνο

Και με τα πλοία τα βαριά και τα αεροσκάφη

βαλίτσες όνειρα σωρό να κάνουν μαξιλάρι

σε χώρες άλλες μακρυνές, ανάλγητες να υπάγει

ζωή της απομάκρυνσης, μην τους την πάεις στράφι

Μα όρκοι εκεί θα δίνονται στου απέθαντου την κρίνη,
απ΄ όσους λίγους μείναμε, αητούς και γερακίνες,
τα ιερά προστρέχοντας μη φάγουνε τα κτήνη,
πιστοί στα όνειρα του ενός, βαριόμοιρες οδύνες...

(Ιαμβικός δεκαπεντασύλλαβος)

ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

Κι αν την αγάπη που χρόνους πολλούς σου κρύβεται,

χαράζεται όμως με μαύρα σημάδια πάνωθε σου,

αν κατά λάθος δεν την πνίξω εντός μου εκείνη

την ώρα του αφρισμένου πάθους μου, χαρά μου,

καθώς με ορμή πρωτόγνωρη θα εναγκαλίζομαι

τα λιοψημένα σου τα βράχια, ω θάλασσα μου

κι αν ο Μαΐστρος εν τέλει εμένα λυπηθεί

και κόψει λίγη απ' την ορμή του απόψε,

με φέγγος τη θάλασσα μου λούσει αυτός

ο σπάνιος Αύγουστος της ακριβής διπλοφεγγιάς,

με δίχως ζήλιες, μπορέσει ολάκερος ευθύς

ν'αφήσει τον εαυτό του να φλερτάρει

μπορεί κι εγώ ως φλοίσβος ήμερος να ειδώ,

τούτο το απομεσήμερο λίγης αγάπης κάλμα,

να ενδώσω τελικά σε πράο παφλασμό,

που όμοιο του να μην ξανά 'χω ζήσει

πέρα απ΄ τα μάτια σου άλλο μην δω, καθώς

τα μάτια μου μονάχα ας καθρεπτίζουν

Έτσι όπως καταρραχούν οι σκέψεις μου

τις αφροστόλιστες κορφές του εύοσμου του νου σου,

βρίσκουν σ' αυτόν κι αποζητούν δροσιστικές

φωλιές για αετόπουλα κι ανδρείες γερακίνες

έτσι κι οι Έρωτες γοργόφτεροι θα ορμούν

από τα πέλαγα να κλέψουν τους ανέμους

κι ό,τι θελήσουνε ευθύς μεσ' του καλοκαιριού την κάψα

δικό τους να το κάμουν δίχως σκέψη δεύτερη

από φόβο προς την τελειότητα, σαν θα 'βρουν

ν' αγαπούν σαν πρώτη φορά την ποθητή αγνότητα

μα εγώ εσένα θα ζητώ στα μάτια σου να σβήσω

της ψυχής μου τ' άγρια των καιρών τα μονοπάτια

Εσένα θα ζητώ να μοιραστώ στον κόσμο μου

τα άγια σημαδεμένα του κοριτσιού τα τάματα

και σε ναούς Ελληνικούς ας κρύβομαι στο βάθος

ωσάν σε μήτρα πρωτομάνας με μια καρδιά βελούδινη

μια καληνύχτα θάλασσας στα βλέφαρα απαλά

να σου αποθέσουν δυο γλάροι ολόλευκοι βοηθοί

που έστειλα από καιρό στο όνειρο τούτο του Έρωτα

Στο κύμα απάνω να έρχομαι στα μάτια σου να σε φιλώ

κι εκείνο το πνεύμα, δέντρο, ρίζες βαθιές μεσ' την καρδιά,

πελώριο, με σώμα και ψυχή τρισμέγιστη, μοναδικές

νεφέλες αγάπης γύρω μου ν΄αφήνουν πλούσιες

και μόνο εμένα μία και μόνη ακριβή ανατολή

με Έρωτα να ντύνεις, με χρώματα να στολίζεις.

(Verse)

02 July, 2016

ΕΡΩΤΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

ΕΡΩΤΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

Αγάπα με να σ' αγαπώ, να μην φοβάμαι Χάρο

μ' εσέ περνώ τον ποταμό κι απέναντι μας πάω

ν' ανέβω σε τρανό βουνό, τ' αστέρια να σου πάρω

πρασινοστόλιστα κι αγνά, τα μάτια σου θωράω.

Και στου θανάτου σαν βρεθώ την ώρα τη μεγάλη

το χέρι σου στο χέρι μου θα θέλω να κρατάω

που απ' της ζωής την ατολμιά, πώς μ' έβγαλες και πάλι ;

και ζω γλυκός και τρυφερός, σαν ένα αρνάκι πράο.

Του Έρωτα το βάσανο απεύφευγε η ψυχή μου

και διάλεγε για συντροφιά τις άδειες και μονάχες

και προτιμούσα να τρυγώ τ' αρώματα της άμμου

μετά να φεύγω μακρυά, μην μου φορτώσουν βλάχες !

Τους φίλους μου λυπόμουνα, ανάσα δεν επαίρναν

και είχα λόγους χίλιους δυο μονάχος για να ζήσω

με πνεύμα τόσο ανήσυχο, να συνθηκολογήσω ;

ενώ ήθελα το τέλειο, κοψοχρονιές λαχαίναν !

Μ' εσένα πώς ευρέθηκα και στάθηκα λιγάκι ;

μπορεί που μου 'λεγες γλυκά “στην αγκαλιά μου αφήσου”

φωνή μου τόσο γάργαρη, κελαριστό ρυάκι

παιδούλα τόσο τρυφερή για μένα η ψυχή σου !

Καρδιά μου λεβεντόγεννη, πώς τα 'βαζες με λύκους

και σε θωρούσα ανήμπορος να 'ρθώ να βοηθήσω

τα μάτια σου να πάψουνε, βρυσούλες των δακρύων,

νεράκι να ποτίζουνε με αλάτι πελαγίσο !

Να σ' αγκαλιάζω εγώ ποθώ, να παίρνω τα φιλιά σου

να ζω διπλά να σ' αγαπώ, να μην μου φθάνει η μέρα

που χαίρομαι να σε κοιτώ και δεν μπορώ μακριά σου,

αυγή μου, πόσο σ' αγαπώ, θα το φωνάζω ως πέρα !

Και μ' Έρωτα Πλατωνικό και με σαρκός αγάπη

λευκό μου φως αστροφεγγιάς να σε κεντώ με χάρη

χαρτογραφώντας πάνω σου τα μήκη και τα πλάτη

της θάλασσας μου κύμα εσύ που στέργω να με πάρει !

(Ιαμβικός δεκαπεντασύλλαβος)

22 June, 2016

ΠΑΘΟΣ

ΠΑΘΟΣ

Το υπέροχο πάθος,

παιχνίδι της γοητείας

άλικο τριαντάφυλλο

σε έδαφος πρόσφορο

ο χρόνος της εντροπίας

μήπως αποφεύγεται

του έρωτα και της λαγνείας
τόσο κοντά στο λάθος

Παιδάκι μου άμυαλο,

χίλια πυροτεχνήματα

ως το τέλος βιώνεται

κι αργότερα αφήνεται

λιτά συναισθήματα

ως μαραμένο άνθος

άοσμο και άψυχο
στου μυαλού σου το βάθος

Μα αν τρέχοντας πέσεις,

φοβηθείς τις ελλείψεις

εμπόδια, μήπως χτυπήσεις

δεν τον ζήσεις, ο πόθος

φωτιά που δεν σβήνει

θα θέλει να ενσκήψεις

δύο κορμιά σε καμίνι

τρανός της ψυχής σου ο άθλος

(Verse)

15 April, 2016

FF's LOVE AFFAIR

The Fairy of Chocolate-biscuit fair love affairs,
with some of long-time craving foggy fears
cried out "Fancy! if only he's not for the fairs!
With him I burst into laughters and tears !"
She prayed to the sky and got some fresh air,
then managed to clean on top of all smears...

(verse)

20 February, 2016

ΠΕΡΙ ΕΡΩΤΟΣ

Να με μετράς για Έρωτα θαρρώ

για μένα έκανες ωραία σκέψη

μα αν με εύρει εκείνος που αγαπώ

φοβάμαι άδικα πως δεν θ' αντέξει

Θα βγω εμπρός, καιρός να του το ειπώ

στην τρυφερή αγκάλη σου η τέρψη

τα μάτια σου, ω μάτια μου, να ειδώ

που από καιρό πώς μ' έχουμε γητέψει!

© ΒΑΛΙΑ ΜΑΪΣΤΡΟΥ 17.02.2016 "στιχοποιήματα" All

Rights Reserved

(Ιαμβικός 10/11 συλλαβών)

16 January, 2016

ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΗ

ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΗ

ΑΣΦόδελοι οι λέξεις σου και δρόμοι
χωρίς πΥΞΊδα, αγάπη πώς νΑ βρεις
της ευτυΧίας τα όμορφα παπούτσια
να βγεις ΩΡαία να γλυκοπερπατεΊΣ
μα περιμένω ΕΣΕΝΑ λίγο ακόμη...

ΑΝΩΝΥΜΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

ΑΝΩΝΥΜΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Έτσι και περπατήσεις

μόνος στο σύθαμπο

Μόγλης στο δάσος

μέσα στις φυλωσιές

“beware of the wolves”

στη ζωή θέλει θράσος...

Αν ποτέ αποζητήσεις

αγάπη να ξαποστάσεις

βελόνι στ' άχυρα

στη ζούγκλα μέσα

μην αποκοιμηθείς

ψιθύρους άκουσες...

10 January, 2016

EQUILIBRIUM

EQUILIBRIUM

Μια γομολάστιχα γαλάζια και κόκκινη

στην τσάντα σου μέσα

σαν ξεχασμένη από τη νιότη

στης ζωής το τετράδιο επάνω

σε καυτά δάκρυα ανάμεσα

κρίνεις και αποκρίνεσαι

πέφτεις ξανασηκώνεσαι

με ό,τι καταπιάνεσαι

με πάθος δεσμεύεσαι

είναι τόσο ανάγκη να έχεις, να βρεις

αστοχίες, λάθη κι αποτυχίες

γράψε-σβήσε και φτού ξανά απ' την αρχή !

Το χέρι που μια ολοκαίνουρια κατέχει τώρα

με άνετες, αριστοτεχνικές κινήσεις

μικροχειρουργεί στο χαρτί

αδρά υποφέρεις από το σβήσιμο

τόσο λυτρωτικά, παίρνει ώρα

πρωτόγνωρο, έχει όνομα κι επώνυμο

πώς περπατάει σεμνά κι αθόρυβα !

Τι θα μπορούσες να γίνεις και δεν έγινες

και τι να συγγράψεις μόνο

με κεντρικό ήρωα τον εαυτό σου

που στάζει πίκρα κι ανασφάλεια,

γιατρεύει όμως αυτήν την αναπηρία

που μόνο από του όμοιου του

την ψυχή στον αέρα οσφρίζεται ...

Τα όρια είναι για να τα σπάμε

το ίδιο και οι αλυσίδες μας

πόσο διάφανοι οι φόβοι μας

σε εκείνους που ξεδιαλέγουμε

και δυνατοί όμως είμαστε για όλους

κι οι φόβοι μας τότε αν και νάνοι

σε γίγαντες πώς μεταμορφώνονται,

ισορροπούν πάνω στο αγαπημένο μου

από παιδί παιχνίδι πάνω στις ράγες

του τραίνου που μόλις έφυγε,

παίρνοντας μαζί του κάθε φορά,

στον κόσμο αφήνοντας τρύπες,

στο νου, στην ψυχή το φευγιό όλων...

Ισορροπώ σημαίνει μπορώ και χωρίς

πάω κι έρχομαι ο ίδιος παλικαράς

μα δεν αποζητώ πλέον το δίχως

ισορροπώ σημαίνει στην ψυχή σε χωρώ

να βγαίνει απ' τα σώματα της χαράς

ηδονικός και υπέροχος ήχος

ισορροπώ σημαίνει τρυφερά μ'αγαπάς, σ'αγαπώ

στα τραγούδια μας ο πιο όμορφος στίχος !

28 December, 2015

ΣΤΟ ΚΟΤΕΤΣΙ

ΣΤΟ ΚΟΤΕΤΣΙ

Σήμερα μαζευτήκαν στο κοτέτσι μου, νωρίς-νωρίς,

η Σούλα, η Πέπη κι ο Γιάγκος, κόκκορας περιοπής,

τις κότες μου όλες αν κι έχει κοιμισμένες στη σειρά,

κουτόρνιθες ψάχνει και λέει τάχα πως τις αγαπά!

Μια αφράτη όμως κοτούλα αεράτη και ζουμπουρλή,

αυγά δεν γεννάει, κι ας ξυπνάει πολύ νωρίς το πρωί,

στον ύπνο προσπάθησαν να την πιάσουν κι άλλοι πολλοί,

μα εκείνη ξεφεύγει, με θάρρος πηδάει προς την αυλή!

Μια γερακίνα που την έβλεπε από τα ύψη,

στου Γιάγκου τα κέφια ζητά ποσώς να υποκύψει,

της είπε δυο-τρεις λέξεις μια μέρα στον αέρα,

στο νόημα καλά για να μπει και να τον κάνει πέρα!

Μα ο Γιάγκος είναι...γάτος, μάστορας που πάει να πει,

από κότες ποτέ δεν έμεινε ρέστος ή ταπί,

στην όψη δεν δείχνει κάτι τόσο εξαιρετικό,

στην πράξη όμως καταφέρνει κάθε μια στο λεπτό!

Τη Νόπη πέτυχε λοιπόν μπροστά απ' το κοτέτσι,

ζητώντας της να του συμπεριφέρεται καθάπερ

αρμόζει σε τρανό αρχηγό, μαζί να τρώνε, κι έτσι

μονάχη να μην κάθεται να τρώει από τάπερ!

Ο Γιάγκος που 'λεγε πως ήταν μιας αετίνας γιος,

ραγιά τον είπανε που άραξε στης μάνας το βιος,

δικό του κοτέτσι ούτε είχε φτιάξει στη ζωή του,

ηγέτη στις κότες ! τα είδα τα χάλια του ανοήτου!

Περάσαν τα Χριστούγεννα, γλύτωσαν το μαχαίρι,

ο Γιάγκος λάβρος, μα η Νόπη όχι δικό του ταίρι,

καμώθηκε πως πούντιασε κι έκατσε στο κρεβάτι

και σχέδιο κατάστρωσε με την ψυχή γεμάτη!

Μια μέρα η Νόπη έκανε σινιάλο στη γερακίνα,

βοήθεια της ζητάει ευθύς με τούτα και τα κείνα,

δεν της χυμάει της ξέμπαρκης, την συμπονάει την κότα,

φτερούγα της δίνει ευθύς, αν δεν πιστεύεις τράβα ρώτα!

Τα νέα σαν πήρε ο Γιάγκος είπε “έφυγε η Νόπη,

λυπάμαι, όμως πέταξε μακριά προς την Ευρώπη”

“ένα πέταγμα αετήσιο θα πραγματοποιούσα”,

“να γίνω αητός πια αδύνατο, την έχασα τη μούσα”!

(humorous allegory)

12 December, 2015

ΤΟ ΡΟΔΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΙΣΣΑΚΙ

ΤΟ ΡΟΔΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΙΣΣΑΚΙ

Αχ! να 'σουνα άνθος εύοσμο στον κήπο μου φεγγάρι
αρσενικό μου όμορφο να ερθείς για να με πάρεις
και σαν σταθείς στη γης μου ευθύς πανάξιο παλικάρι
γλυκά τα λόγια σου ν' ανθούν προτού να μ' αγκαλιάσεις

και υπέροχη μοσχοβολιά στους γύρω να σκορπίζεις

Μελιά μου μάτια όμορφα πώς με θωρείτε απόψε
στο ποίημα τους γλυκούς καρπούς κοντόσκυψε και κόψε

Το νέκταρ σου το νόστιμο το παίρνω σαν μου δίνεις

ως μελισσάκι σου πετώ, το τρώγω και το πίνω

οι στήμονες σου αφήνουνε επάνω στην καρδιά μου

φιλιά της σκέψης, γύρη ανθού, αγάπης και σαγήνης

Μα αν είσαι ρόδο του Μαγιού με άρωμα ζωσμένο

τη λεβεντιά σου πώς θα βρω που χρόνια περιμένω;

Στα πέταλα σου, απαλά θέλω να περπατήσω

ανάμνηση το παρελθόν που ηδονικά θα σβήσω

με γέλιο ανάλαφρο αρκεί να σε γλυκοστολίσω

κι εσύ να με κοιτάς βαθιά με αγάπη και φροντίδα

λησμόνησα τα αγκάθια σου απ΄ τη στιγμή που σ' είδα!

(Ιαμβικός δεκαπεντασύλλαβος)

06 December, 2015

ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ

ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ

Το χαμόγελο το δικό σου που δροσίζει τον κήπο μου

κι ανθίζουν μυρωδάτα λουλούδια
είναι η αδυναμία μου

Η λιακάδα στα μάτια σου και το φως γύρω μου
οι ιστορίες που λες και το πάθος σου
είναι η αδυναμία μου

Η ζεστασιά στη φωνή σου κι η γλύκα στην αλμύρα μου
το παρόν που πορεύεται ερήμην μου και το ξέρεις
είναι η αδυναμία μου

Η υπομονή μου που σώνεται μα του Φοίνικα μοιάζει
οι φροντίδες σου όμοιες με στάλες πορφυρό κρασί
είναι η αδυναμία μου

Η θάλασσα μου που ξεσηκώνεται κι ακούω κύματα
κι η ομίχλη μου ένα γύρω αλλά δεν βλέπω σχήματα
είναι η αδυναμία μου

Το χθες που σβήνεται αποφασιστικά κι αντικαθίσταται
με νέες εικόνες από μάτι γερακίνας που υπερίπταται
είναι η αδυναμία μου

Πώς όλες τις αδυναμίες ενώνει το σήμερα έτσι απλά
και δύναμη τις κάνει για μένα μοναδικά

© ΒΑΛΙΑ ΜΑΪΣΤΡΟΥ 05.12.2015 “10 και πλέον ιστορίες μετά το 30” All Rights Reserved